Historia Instytutu

Wrocławska Katedra Bibliotekoznawstwa powstała na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego w dn. 1 XII 1956 r. jako trzecia z kolei w Polsce placówka akademickiego kształcenia bibliotekarzy (poprzedziły ją katedry w Uniwersytecie Łódzkim – 1945, i Uniwersytecie Warszawskim – 1951). Inicjatorem powołania Katedry był ówczesny dyrektor Biblioteki Uniwersyteckiej, prof. dr Antoni Knot (1904-1982). Z kręgu Biblioteki wywodziła się również pierwsza kadra pracowników Katedry: Karol Głombiowski (1913-1986), który kierował Katedrą w l. 1956-1969, Kazimiera Maleczyńska, Maria Przywecka-Samecka, Julian Fercz oraz wielu wybitnych bibliotekarzy, zatrudnianych na pracach zleconych (m.in. Marta Burbianka, Jan Ożóg, Bronisław Kocowski, Helena Szwejkowska).

W 1956 r. rozpoczęto kształcenie studentów w trybie zaocznym, w październiku 1957 r. uruchomiono studia stacjonarne.

Z dn. 1 X 1969 r. Katedra została przekształcona w Instytut Bibliotekoznawstwa. Funkcję dyrektora objął prof. Antoni Knot, który sprawował ją do r. 1972. Kolejnymi dyrektorami byli profesorowie: Bronisław Kocowski (1972-1977), Kazimiera Maleczyńska (1977-1981), Krzysztof Migoń (1981-1996), Małgorzata Komza (1996-2005), Marta Skalska-Zlat (2005-2012).  Od r. 2012 r. dyrektorem Instytutu jest  dr hab. Bożena Koredczuk, prof. nadzw. UWr.

Katedra (Instytut) prowadziła i prowadzi studia zaoczne i stacjonarne. W l. 1977-1983 funkcjonowało w Instytucie Zaoczne Studium Doktoranckie. Od r. 1995 kształcenie doktorantów odbywa się w ramach czteroletniego Studium Doktoranckiego Wydziału Filologicznego.

Od r. 1979 prowadzone są w Instytucie studia podyplomowe w zakresie bibliotekoznawstwa: ogólne oraz bibliotek szkolnych i pedagogicznych, od r. 1996 edytorstwa (od r.akad. 2003/04 we współpracy z Instytutem Filologii Polskiej).

Z dn. 15 XI 2003 r. Instytut Bibliotekoznawstwa zmienił nazwę na Instytut Informacji Naukowej i Bibliotekoznawstwa.

Profil kształcenia:

Do r. 1998 w całym kraju realizowano jednakowe programy kształcenia, zatwierdzane centralnie przez ministerstwo. Mimo to istniała pewna specyfika wrocławskiego bibliotekoznawstwa: nacisk położony był na kontekst historyczny i kulturowy w jakim funkcjonuje książka i biblioteka, problematykę polską włączano w szerokie tło światowe, unikano zawężania zakresu studiów do spraw czysto praktycznych, w procesie dydaktycznym wykorzystywano bogactwo wrocławskich zbiorów dawnej książki, a wiele prac magisterskich dotyczyło dawnej i współczesnej kultury książki na Śląsku.

Gdy w r. 1975 zróżnicowano w Polsce kształcenie akademickie w zakresie bibliotekoznawstwa, wprowadzając profil tzw. “matematyczny”, w którym dominowały problemy informacji naukowej i nowych technologii informacyjnych oraz “humanistyczny”, wrocławski Instytut pozostał przy profilu humanistycznym.

Od r. akad. 1998/99 program kształcenia na studiach stacjonarnych jest oparty jest na systemie transferu punktów kredytowych [ECTS] i składa się z bloków przedmiotów obligatoryjnych i opcyjnych, a poczynając od trzeciego roku studiów studenci kształtują swój plan studiów w ramach kilku specjalizacji. Ich programy są zindywidualizowane, odzwierciedlają kompetencje naukowe i dydaktyczne zespołu nauczającego i dostosowywane są do potrzeb rynku pracy.

W r. 2002 Instytut Bibliotekoznawstwa uzyskał akredytację Uczelnianej Komisji Akredytacyjnej na 5 lat.
Akredytacja na kolejne 5 lat została udzielona Instytutowi w r. 2007 (Certyfikat nr 20/2007).

Instytut poddał się także ocenie Pańtwowej Komisji Akredytacyjnej i uzyskał od niej certyfikat (Uchwała nr 278/2007) w dniu 26.04.2007 r., a następnie po przeprowadzeniu przez PKA akredytacji w innych instytutach prowadzących kierunek informacja naukowa i bibliotekoznawstwo otrzymał wyróżnienie.
Kolejna ocena przewidziana jest na rok 2013/2014.

Badania naukowe:

W Instytucie (wcześniej: Katedrze) Bibliotekoznawstwa uprawiane były i są badania w zakresie nauki o książce (bibliologii), bibliotekoznawstwa, nauki o informacji. Początkowo dominowała szeroko rozumiana dawna historia książki, bibliotek, czytelnictwa na Śląsku i w Galicji; z czasem pole badań objęło także inne rejony Polski i okresy bliższe współczesności. Rozwijano teorię książki, a zwłaszcza teorię, historię i metodologię nauki o książce tj. bibliologii (Karol Głombiowski, Krzysztof Migoń, Anna Żbikowska-Migoń). Prowadzono badania nad historią drukarstwa (Bronisław Kocowski, Anna Aleksiewicz, Aleksandra Mendykowa, Janusz Sowiński, Józef Szczepaniec), historią drukarstwa muzycznego (Maria Przywecka-Samecka), księgarstwa (Artur Pilak), historią bibliotek, bibliotekarstwa i bibliofilstwa (Kazimiera Maleczyńska, Stanisław J. Gruczyński, Zofia Gaca-Dąbrowska, Maria Pidłypczak-Majerowicz), bibliotekarstwem szkolnym i czytelnictwem (Jadwiga Andrzejewska), sztuką książki (Małgorzata Komza). Podejmowano tematykę z pogranicza bibliologii i nauki o literaturze (Andrzej Cieński). Z czasem pojawiły się problemy bibliografii i bibliometrii i ich zastosowań w badaniach nad nauką (Marta Skalska-Zlat), nowych mediów i nowych technologii informacyjnych.

Wybrane publikacje dotyczące Instytutu INiB UWr:

* K. Maleczyńska: Katedra Bibliotekoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego 1956 – 1961. “Roczniki Biblioteczne” 1961 R.5 s.391-394.
* S.J. Gruczyński: Katedra Bibliotekoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego (1956-1967). “Roczniki Biblioteczne” 1967 (druk 1968) R.11 z.3/4 s.467-482, tab., rez., Zsfassung.
* A. Mendykowa: Studium Bibliotekoznawstwa dla Pracujących w Uniwersytecie Wrocławskim (1956-1967). “Roczniki Biblioteczne” 1967 (druk 1968) R.11 z.1/2 s.483-521, il., rez., Zsfassung.
* Utworzenie Instytutu Bibliotekoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego. “Roczniki Biblioteczne” 1969 R.13 z.3/4 s.808.
* H. Leszczyńska-Stąsiek: Seminaria doktoranckie w Katedrze Bibliotekoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego (1963-1969). “Roczniki Biblioteczne” 1969 R.13 z.1/2 s.371-376.
* A. Żbikowska-Migoń: Prace naukowo-badawcze w Instytucie Bibliotekoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego (1956-1976). “Roczniki Biblioteczne” 1977 (druk 1978) R. 21 z. 1/2 s. 485-497 rez. rés. summ.
* A. Żbikowska-Migoń, Wrocławski Instytut Bibliotekoznawstwa jako ośrodek badań naukowych. “Annales Silesiae” 1984 vol.13 s.41-52, sum.